บทนำ
บท 1
ณ ห้องอาบน้ำคอนโดสุดหรู ร่างบางกำลังชำระล้างร่างกาย น้ำเย็นไหลผ่านผิวหนังจากด้านบนดิ่งนองพื้น ไม่ได้ช่วยทำให้สดชื่นมากขึ้น เจ้าของหุ่นอวบอัด เอวคอดกิ่ว สะโพกผายหน้าอกหน้าใจโตกลมงอนเกินตัว มีรอยสักโดดเด่นอยู่บนนั้น ตรงเนินเต้าหยุ่นข้างซ้าย เอาแต่ยืนก้มหน้านิ่งปล่อยสายน้ำไหลผ่านหัวจนผมปรกหน้า ไม่นานก็ต้องแหงนขึ้นเพราะความเครียด หวังใช้ความเย็นของน้ำดับความร้อนระอุซึ่งอัดแน่นอยู่ภายใน แต่เหมือนไม่ได้ช่วยอะไรเลย
เธอมีอะไรกับผู้ชายแปลกหน้า..ที่ได้ยินแค่เสียง
และฝากตราบาปไว้กับกายเธอ ไม่ต้องจินตนาการให้ลึก ก็พอจะรู้ขนาดของเขา ผ่านความระคายเคืองที่เกิดขึ้นตรงจุดอ่อนไหวนี้
“บ้าจริง”
และกี่ครั้งไม่รู้ที่ต้องสบถ ขณะพยายามย้อนเวลานึก แต่นึกไม่ออก
หลายชั่วโมงก่อน
ชงโคในชุดเสื้อยืดตัวใหญ่โคร่งสีดำ กางเกงขายาวทรงกระบอกสีเดียวกัน เดินเร็วจากลานจอดรถเข้ามาในผับเพื่อทำงานปกติ เธอเป็นนักร้องเสียงดีคนหนึ่งที่มีแฟนคลับ และคนชื่นชอบมากมาย บ้างก็คลั่งไคล้ถึงขนาดซื้อของขวัญราคาแพงให้กัน บ้างก็นั่งเฝ้าไม่เว้นวันราวกับคนว่างงาน ที่สำคัญเป็นผู้หญิงซะส่วนใหญ่
“โค วันนี้ขึ้นเร็วหน่อยนะ ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้ควบด้วย”
“ค่าแรงล่ะ ควบด้วยไหม”
นั่นเพราะบุคลิกที่ดูแข็งแรง ท่าทางห้าวๆ ไม่ได้อ่อนหวานแบบกุลสตรีทั่วไป ยิ่งดวงตาเฉี่ยวสีดำสนิท ยิ่งเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นประจำตัว บวกกับความนิ่งขรึมทำให้ดูมีเสน่ห์มากขึ้นตวัดไปทางจินนี่เพื่อนร่วมงาน ซึ่งมีศักดิ์เป็นเจ้านายด้วย แต่สนิทเกินกว่าจะเคารพกันได้ หล่อนแสร้งจ้องเขม็งเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อไปยังชงโค ก่อนจะหัวเราะภายหลัง
“เฮ้ย นี่เพื่อนนะ แกลืมไปแล้วเหรอ”
“แต่นี่เวลาทำงานของฉันเหมือนกัน”
หุบยิ้มทันควันก็ตอนถูกสวนกลับมา พลางยักไหล่ไม่แยแส ละความสนใจไปสั่งงานลูกน้องคนอื่นต่อ กว่าจะปลีกตัวมาหาเพื่อนได้ ถึงกับต้องปาดเหงื่อกันเลยทีเดียว
“งานเยอะเป็นบ้าเลยแก เอานี่โน้ตรายการ ช่วยทำแทนทีนะ”
ในขณะชงโคกำลังแต่งตัว สำรวจตัวเองผ่านบานกระจกกลับต้องชะงัก หันกลับมามองกระดาษแผ่นนั้น เธอเลิกคิ้วสูงไม่รับมาถือไว้เสียทีเดียว แต่กลับทิ้งตัวนั่งลง พลางยกเท้าขึ้นพาดกับเก้าอี้อีกตัวก่อน
“แล้วเจ้าตัวไปไหน อย่าบอกนะว่าป่วยกะทันหันอีก”
เอ่ยเสียงเรียบเกี่ยวกับประวัติที่เคยเกิดขึ้น เจซี* นักร้องสาวอีกคนซึ่งทำงานอยู่ในแหล่งบันเทิงเดียวกันกับเธอมักมีเรื่องแบบนี้ คือหาข้ออ้างว่าตนนั้นป่วย ทั้งที่จะไปทำธุระอย่างอื่น
จินนี่ถอนหายใจมองเพื่อน ทำหน้าสลดหวังขอความเห็นใจ
“อืม นางเพิ่งจะส่งข้อความมาบอกเมื่อไม่นานนี่เอง”
ทว่า กลับถูกชงโคถอนหายใจดังกว่า พร้อมกัดกรามกรอดพูดเสียงลอดไรฟัน
“นั่นล่ะคือสิ่งฉันควรจะได้ค่าจ้างเพิ่ม”
“โอเคๆ ไม่ต้องบอก ฉันก็ให้เพิ่มอยู่แล้วล่ะ ขอบใจนะ”
จินนี่พยักหน้า ประโยคหลังใช้เสียงแผ่วเบาด้วยความกระดากอับอาย ก่อนจะหมุนตัวเดินจากห้องแต่งตัวนั้นไป โดยไม่วายตบไหล่บาง ท่ามกลางการลอบมองของชงโคผ่านบานกระจก ที่ภาพนั้นหล่อนไม่มีโอกาสได้เห็น ความเห็นอกเห็นใจผ่านม่านตาคู่สวย มันจะไม่มีคำพูดเหน็บแนมจนทำให้น้อยอกน้อยใจ อาจถึงขนาดทำให้กันฟรีๆโดยไม่หวังผลตอบแทนเลยด้วย หากบุคคลที่ก่อเหตุจนต้องช่วย ไม่ใช่เจซี คนที่เธอไม่ชอบหน้า หล่อนเห็นแก่ตัวและไร้น้ำใจเกิดกว่าจะช่วยลง อีกอย่างนี่คือการทำโทษ ที่จินนี่เพื่อนสนิทแต่เป็นเจ้านายเธอชอบใจอ่อน
เวลาผ่านไปไม่ต่ำกว่าสามชั่วโมง นับตั้งแต่หัวค่ำจวนดึก ที่เธอยืนอยู่บนเวที แท่นปูนขนาดความกว้างพอดี จงใจทำให้สูงขึ้นเพื่อความโดดเด่น ควรค่าแก่การมองเห็น ชงโคให้ความสุขกับแขกเหรื่อผ่านบทเพลงด้วยเสียงของตัวเอง ซึ่งไพเราะจับใจ เพราะไม่ว่าจะเป็นเพลงช้าหรือเร็วเธอก็ถนัดด้วยกันทั้งนั้น ก่อนจะเดินลงมาจากเวทีหลังจบเพลงเร็วเพลงสุดท้ายแล้วส่งต่อให้กับดีเจคนอื่น
“จะกลับเลยเหรอ”
“อืม”
เธอบอกเพื่อนสนิทขณะเก็บของ ไม่ได้สนใจสีหน้าละห้อยที่มาพร้อมกับน้ำเสียงสักเท่าไหร่ สิ่งที่สนใจคือของมากมายที่กองพะเนินอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นถุงเสื้อผ้า รองเท้า และกระเป๋าสะพาย
“ขอโทษนะชง ขอโทษจริงๆ ถ้าไม่ได้แกฉันคงแย่”
ทว่าประโยคน้ำเสียงรู้สึกผิดนี้กลับทำเธอชะงัก หันกลับถอนหายใจแรง ตรงข้ามกันกับน้ำเสียงที่พูด
“ทั้งที่รู้อะนะ ว่าฝืนใจอยู่”
“ฉะ..ฉัน”
“ฟังนะจินนี่ แค่เราเสียยัยนั่นไปคนเดียว ไม่สามารถโค่นเราล้มได้หรอกน่า ที่นี่มันขึ้นอยู่กับลูกค้า ไม่ใช่อำนาจของพ่อใคร พวกเขามาเพราะมันสนุก”
ร่างบางข่มเสียงในประโยคทิ้งท้าย ก่อนหอบข้าวของพะรุงพะรังผ่านเพื่อนสนิทไป ไม่คิดจะรอเอาคำตอบ ปล่อยคนข้างหลังอ้าปากพะงาบๆ ถอนหายใจเฮือกใหญ่
“เฮ้ ไม่เอาน่า..”
ชงโคเดินดุ่มๆ คอตั้งบ่า ไม่พูดไม่จากับใครทั้งนั้น จนกระทั่งมาถึงลานจอดรถ ข้าวของที่หอบมาพะรุงพะรังยิ่งทำให้เธอหงุดหงิด เนื่องจากการหยิบรีโมทขึ้นมากดเพื่อปลดล็อคเป็นการกระทำที่ลำบาก ขณะเดียวกันความวุ่นวายนั้น ทำให้เธอไม่ทันสังเกตว่ามีใครคนหนึ่งเดินตามมา กว่าจะรู้ตัวทันตื่นตระหนก ก็ตอนยาสลบจากเข็มฉีดยาวิ่งพล่านเข้าร่างกายเรียบร้อยแล้ว
บทล่าสุด
#93 บทที่ 93 ตอนพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#92 บทที่ 92 ตอนพิเศษ 1
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#91 บทที่ 91 คนในครอบครัว
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#90 บทที่ 90 เยียวยาความเศร้า
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#89 บทที่ 89 ยอมรับว่าหนัก
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#88 บทที่ 88 อย่าทำเหมือนคนไม่ได้รักกัน
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#87 บทที่ 87 เขายังโกรธ
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#86 บทที่ 86 ใจดำ
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#85 บทที่ 85 โกรธถึงขีดสุด
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025#84 บทที่ 84 การเปลี่ยนแปลง
อัปเดตล่าสุด: 11/21/2025
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
สูตรรักศาสตราจารย์
ในวันที่คุณหมอออกเวรตอนเช้า แล้วเพิ่งจะคล้อยหลับไปไม่ทันได้หนึ่งชั่วโมง เสียง ปัก ปัก จากข้างห้องดังจนหัวเตียงเธอแทบจะคลอนตาม ด้วยความโมโห หมอปรางถึงขั้นเอากระดาษที่เขียนด้วยลายมือหมอ ไปแปะไว้ที่หน้าห้องข้างๆ
"ตำน้ำพริก กรุณารองครกด้วยค่ะ"
พร้อมคำสาบแช่งเล็กๆ น้อยๆ
"สาธุ ขอให้มันอักเสบ หรือไม่ก็ให้เตียงมันหักไปซะจะได้ไม่ต้องเสียงดัง"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"คุณไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล เชิญห้องตรวจหนึ่งค่ะ"
"ตุ่มคล้ายสิวหรือหนองขึ้นที่โคนอวัยวะเพศใช่ไหมคะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
"ฉิบหายแล้วแกนังปราง มีเรื่องกับใครไม่มี นั่นน่ะหรือตาบ้าข้างห้องแกอ่ะ"
"อื้อ แกรู้จักหรือ"
"เรียกว่าทั้งมหาวิทยาลัยใครบ้างไม่รู้จักเขาดีกว่า"
"ตอนนั้นฉันอยู่ไม่เห็นรู้จัก"
"ก็แก มันสนใจอะไรรอบตัวบ้าง นั่นน่ะ อาจารย์วิทย์ รองศาสตราจารย์ไตรวิทย์ บริรักษ์ไพศาล กำลังจะได้เป็นศาสตราจารย์อยู่รอมร่อ จนเขาว่ากันว่าจะเป็นศาตราจารย์ที่หนุ่มและหล่อที่สุด ที่สำคัญเขาเป็นอาจารย์อยู่คณะนิติศาสตร์ ฉิบหายไหมคราวนี้"
"ฉิบหายล่ะ"
️️️️~~~~~~~\~~~~~~~
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ













